Op 21 augustus 2025 zijn we met 13 dames het Museum de Karkooi gaan bezoeken. We werden verdeeld in twee groepen. Jack en Rien waren de gidsen.
Eerst zagen we miniatuurtjes van karren en wagens, op waren schaal nagemaakt.
Daarna naar de ‘melkfabriek’. Via spiegels was ook de binnenkant en de achterkant goed te zien.
Een nagebouwde schoollokaal volgde, met daar een nagebouwde jongensschool. Over deze school wisten 2 aanwezige dames, die er jaren gewerkt hebben, ook wel het een en ander te vertellen. Ze hadden er leuke verhalen over. Dat ze vroeger hard moesten werken van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat. Daarna met opgetrokken knieën in de bedstee… tijd om t.v. te kijken, was er niet bij.
En dan de nagemaakte boerderij, zo leefden en woonden ze dus vroeger. Wassen ging met de hand of in de was tobbe. Veel handwerk, wie de strijkijzers van vroeger wel eens vast hebben gepakt, weten dat ook strijken een zwaar werk was. Ze leefde voornamelijk in de keuken, de goeie kamer was om visite en meneer pastoor te ontvangen. De keuken was wel het belangrijkste vertrek van het woongedeelte van de boerderij. Koken, eten, dingen van de dag bespreken. Altijd koffie op de kachel.
De mannen liepen heel wat kilometers op het land. Moest je ergens heen met paard en wagen. Dan konden ze even uitrusten, want het paard wist de weg.
Wat was er verder zoal te zien: Electro, gereedschap van o.a. rietdekkers, schoenmakers en slachters, transportfietsen, kast met blikken, vitrinekast met heel veel herkenbare dingen, strijkijzers in allerlei soorten, maten en vooral gewichten (van de zwaargewichten zou je een tennisarm oplopen).
De boerderijen van Frans Mathijssen waren ook bijzonder.
En hebben jullie weleens smokkelklompen gezien?
Veel herkenbaar gereedschap, door velen mee gewerkt. Karren, dorsmachine, malle Jan, zaaimachines… en nog veel meer..
We hebben veel tekst en uitleg gekregen, zeker de moeite waard. We moeten nog een keer terug, dan weten we echt wat we hebben gezien.
Bedankt voor deze rondleiding.
